حسرت

گاهی وقت ها که با دوستان در مورد سهمیه های دانشگاه حرف می زدیم خیلی هاشون به سهمیه ایثارگران و شاهد اعتراض می کردن. از دید اونا دولت به این خانواده ها زیادی توجه می کرد و امکاناتی بهشون می داد که بقیه ازش محروم بودن.

ولی من مثل اونا فکر نمی کردم و همیشه می گفتم:

ما هیچ وقت مصراع "درحسرت یک شب که پدر داشته باشد" رو درک نکردیم. همیشه سایه پدر بالای سرمون بوده. مادرمون مجبور نشده تنهایی بزرگمون کنه و از کس و ناکس به خاطر بیوه بودنش حرف یا پیشنهادهای عذاب آور بشنوه.

فرزندان شهدا یک آرزوی بزرگ داشتن که ما نداشتیم. حضور پدر که با پول و سهیمه دانشگاه جبران شدنی نیست...

/ 6 نظر / 20 بازدید
دوشنبه

منم با تو موافقم.. کاملا ...

فهیمه

صد در صد موافقم

شنبه

یاد فیلم آژانس شیشه ای افتادم .. این مسئله بسیار درد آوره..

زینب

موافقم

آورین

*****

چی بگم ولله...پس تکلیف من که بابام شهید نشده و فقط به خواست خدا بر اثر سکته اینقدر زود مارو تنها گذاشته چی میشه..من و مامانم دلمون به چی خوش باشه..در اینکه شهیدا به گردن ما حق دارن شکی نیست،همیشه اینو قبول داشتم و دارم اما در مورد این سهمیه دانشگاه و اینا اصلا موافق نیستم. به نظرم همین مسئله حتی باعث شده که خیلیا از خانواده ها و فرزندان شهدا دور بشن و ............. امیــــــدوارم همیشه سایه پدر بالا سرتون باشه وهیچ وقت نفهمین چه حسیه آرزوی مرگ کردن فقط به خاطر دلتنگی برای یه لحظه بغل کردنش....