سوال هایی که بچه ها می پرسند!

چرا از حرف زدن درباره تابو ها می ترسم؟

تابو ها چیست و چه کسی آنها را می سازد ؟

سوالی که مدت های طولانی است ذهنم را مشغول کرده...

چرا از سوال کردن درباره 

دین

خدا

زن

مرد

سکـ ـس

روابط دوستی

حقوق

وظایف

همجنس گرایی

مواد مخدر 

و

حتی

معنی کلماتی که می شنوم

 

می ترسم؟

/ 13 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دوشنبه

مثلا اگر الان راجع به رابطه جنسی سالم و ناسالم صحبت کنیم ما نمیگیم چرا این بحث رو اینجا مطرح می کنیم؟

جمعه

به نظرم مساله آگاهی مطرح نیست مساله قدری ریشه در مذهب و تفسیر و باور ما از اون داره قدری ریشه در فرهنگ الان اگر دانش آموز من توی مدرسه وسط درس مولوی که دارم می گم: «ای خدا ای فضل تو حاجت روا» بلند شه بگه: «آقا ببخشید این خدایی که می گی کو؟ کجاست؟ من قبولش ندارم!» چطور باهاش برخورد میشه؟ الان اگه در مورد ولایت فقیه چهارتا سوال محکم بپرسی جوری می زنن توی دهنت که فردا یاد می گیری دیگه نپرسی! ما یاد گرفتیم نپرسیم چون تو دهنمون زدن چرا؟ چون معتقد بودن باید بزنن باید خفه کنن چرا؟ قدریش به دوش مذهب و باور و تفسیرشون از اونه قدریش ریشه در فرهنگمون داره

دوشنبه

به نظر من ریشه اش بیش از اینکه مذهبی باشه فرهنگیه... در خانواده های ایرانی که اصلا به مذهب اعتقاد ندارند هم اگر بچه ای راجع به همجنسگرایی سوال کنه میزنن تو دهنش...

دوشنبه

روز تولد امام رضا داشتم تلویزیون میدیدم روبه روی گنبد امام رضا نشسته بودن داشتن حرف می زدن ..روحانی گفت: چند روز پیش در دانشگاهی بودم دانشجویی اومد سراغم گفت حاج آقا من خیلی راجع به مسائل شک می کنم مجری: عجب عجب روحانی : مخصوصا مسائل دینی مجری: عجب ای وای آخه چرا؟؟؟؟؟ چرا اگر کسی شک کنه برخورد مای نوعی ایرانی مسلمان باهاش اینجوریه؟ چرا وقتی یه فیلمی توی یوتیول راجع به روابط جنسی توسط دکنرای دلسوز ایرانی پخش میشه که توش به جوونا میگن مواظب رفتارهای پرخطرتون باشین و درباره زن و مرد توضیح میده ... ملت میان درباره اش همه جا خبر میزنن که این چیه چرا انقدر راحت راجع به این مسائل حرف زدین آبروی ایرانی ها رو بردین و از این حرف ها... چرا؟ چرا نمی شینیم به پسر جوونمون بگیم من می دونم دوست دختر داری داشته باش اما این کارارو نکن این کارارو بکن ... راجع به همه چی اظهار نظر می کنیم اما درباره چیزهایی که باید می ترسیم یا اصلا کلا زشته ...

نیره

ما ایرانی ها کلا از بچگی دو رو بار میایم. عادتمی کنیم عقیده واقعی خودمونو درباره همه چیز (آدمها/ دین/ تابوها و هرچیز دیگه) مخفی کنیم چون جامعه ما صراحت رو دوست نداره یه دوست اینترنتی دارم ایرانیه شوهرش انگلیسی. می گفت شوهرم از تعارفات ایرانی ها تعجب می کنه و می گه ئقتی قرار نیست چیزی رو به کسی ببخشن چرا الکی می گن قابل نداره؟ در مورد مادرشوهرش هم می گفت: مادرشوهرم از من خوشش نمیاد ولی وقتی تعریفی ازم می کنه می دونم راست می گه قصد خود شیرینی نداره درحالی که ما در ظاهر طرف رو تحویل می گیریم پشتش چه حرفا که نمی گیم فکر کنم اتفاقات تاریخی و اجتماعی کلا ایرانی ها رو ترسو و محتاط کرده زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد! درجامعه این چنینی فرد چاره ای جز سکوت و فروبردن سوالاش نداره

شنبه

من متوجه بعضی چیزها نشدم مثل اینکه: اینها سوال هایی هست که بچه ها می پرسند؟ شما از جواب دادن به بچه ها می ترسی؟ یا کلا از صحبت کردن درباره این موارد می ترسی؟ می ترسیم راجع به خدا حرف بزنیم؟! راجع به دین؟! و ...

شنبه

خیلی موارد با هم مخلوط و معجون شده با هم در این پست! فکر می کنم منظور از این که می ترسیم در این باره صحبت کنیم این هست که سطح درک اون بچه ای که از ما سوال می پرسه، بسیار پایین تر از جواب درست و کاملی هست که می خواد بشنوه. و ما آگاهی مون نسبت به این مسائل کمه و نمی دونیم چطور باید پاسخ داد. پس از این آگاهی نداشتن نسبت به نحوه ی جواب می ترسیم. چون درک یک بچه ی شش ساله با بچه ی هفت ساله فرق داره، درک یک دختر بچه با پسر بچه فرق داره، به نظرم منظورت اینه

شنبه

و گرنه، صحبت راجع به اینها چه ترسی داره؟! آیا ما واقعا می ترسیم از صحبت درباره مرد؟ زن؟ مواد مخدر و ...... البته که نمی ترسیم. مساله ای که نباید فراموش کرد اینه که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. این که خودت هم اشاره کردی که: " مثلا اگر الان راجع به رابطه جنسی سالم و ناسالم صحبت کنیم ما نمیگیم چرا این بحث رو اینجا مطرح می کنیم؟ چرا، ما اتفاقا همین سوال رو ازت می پرسیم، که چرا باید اینجا راجع به این مسائل صحبت بشه؟! آیا نیاز همه این هست که راجع بهش صحبت بشه؟ برای بعضی افراد دونستن بعضی مسائل، نیازی رو ازشون رفع نمی کنه و بدتر، ذهن رو درگیر می کنه و هیچ نفعی هم بهشون نمی رسونه. مثلا اون حرفهایی که توی جلسه آموزش خانواده زده می شه، توی یک جشن مثلا عروسی گفته نمی شه. آیا دلیلش اینه که اینها تابو هستند؟! یا می ترسیم از صحبت کردن درباره این مسائل؟! اگر بخواهیم به قول خودمون بگیم این ها تابو هستند و ما باید تابو شکن باشیم، و مسائلی که به درد یک خانم سی ساله می خوره رو بیایم به یک نوجوان دختر پانزده ساله بگیم، به مخاطب احترام نگذاشتیم. نباید مسائل رو با هم قاطی کرد.

لیلا

مدت‌هات ترسم از این حرف‌ها و بحث‌ها ریخته. با نیره موافقم. جامعه ما رو دو رو بار آورده... برخوردهای بدی که با سوال کننده میشه باعث میشه فقط اون سوال دیگه پرسیده نشه وگرنه اصل قضیه همچنان سرجاشه. تابو رو جامعه و فرهنگ و اطرافیانمون برامون می سازن وگرنه تابویی وجود نداره...

دوشنبه

سوال های که بچه ها می پرسند ...